29. Cüz: Arapça metni ve okunuşu
Kur'an ve Hadis editörlüğü · Son kontrol:
29. cüz, Mülk Suresi 1. ayetten başlar ve Mürselât Suresi 50. ayette biter. Toplam 431 ayettir ve 11 surenin tamamını ya da bir bölümünü içerir.
Bu cüzdeki sureler
| Sure | Ayetler |
|---|---|
| Mülk Suresi | 1–30 |
| Kalem Suresi | 1–52 |
| Hâkka Suresi | 1–52 |
| Meâric Suresi | 1–44 |
| Nûh Suresi | 1–28 |
| Cin Suresi | 1–28 |
| Müzzemmil Suresi | 1–20 |
| Müddessir Suresi | 1–56 |
| Kıyâme Suresi | 1–40 |
| İnsân Suresi | 1–31 |
| Mürselât Suresi | 1–50 |
Arapça metin ve okunuş
Mülk Suresi (1–30. ayetler)
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تَبَٰرَكَ ٱلَّذِى بِيَدِهِ ٱلْمُلْكُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ
Tebârakellezî biyedihilmülkü vehüve alâ külli şâ'in kadîr
ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلْمَوْتَ وَٱلْحَيَوٰةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْغَفُورُ
Ellezî halakalmevte velhayevâte liyeblüveküm eyyüküm ehsenü amelen vehüvel'azîzülğafûr
ٱلَّذِى خَلَقَ سَبْعَ سَمَٰوَٰتٍ طِبَاقًا مَّا تَرَىٰ فِى خَلْقِ ٱلرَّحْمَٰنِ مِن تَفَٰوُتٍ فَٱرْجِعِ ٱلْبَصَرَ هَلْ تَرَىٰ مِن فُطُورٍ
Ellezî halaka seb'a semâvâtin tıbâkan mâ terâ fî halkırrahmâni min tefâvütin ferci'ilbasara hel terâ min fütûr
ثُمَّ ٱرْجِعِ ٱلْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنقَلِبْ إِلَيْكَ ٱلْبَصَرُ خَاسِئًا وَهُوَ حَسِيرٌ
Sümmerci'ilbasara kerrateyni yenkalib ileykelbasaru hâsi'en vehüve hasîr
وَلَقَدْ زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِمَصَٰبِيحَ وَجَعَلْنَٰهَا رُجُومًا لِّلشَّيَٰطِينِ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ ٱلسَّعِيرِ
Velakad zeyyennassemâ'eddünyâ bimasâbîha veca'alnâhâ rucûmen lişşeyâtîni ve'a'tednâ lehüm azâbessa'îr
وَلِلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ
Velillezîne keferû birabbihim azâbü cehenneme vebi'selmasîr
إِذَآ أُلْقُوا۟ فِيهَا سَمِعُوا۟ لَهَا شَهِيقًا وَهِىَ تَفُورُ
İzâ ülkû fîhâ semi'û lehâ şehîkan vehiye tefûr
تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ ٱلْغَيْظِ كُلَّمَآ أُلْقِىَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَآ أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ
Tekâdü temeyyezü minelğayzı küllemâ ülkıye fîhâ fevcün se'elehüm hazenetühâ elem ye'tiküm nezîr
قَالُوا۟ بَلَىٰ قَدْ جَآءَنَا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ ٱللَّهُ مِن شَىْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِى ضَلَٰلٍ كَبِيرٍ
Kâlû belâ kad câ'enâ nezîrun fekezzebnâ vakulnâ mâ nezzelellâhü min şâ'in in entüm illâ fî dalâlin kebîr
وَقَالُوا۟ لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِىٓ أَصْحَٰبِ ٱلسَّعِيرِ
Vakâlû lev künnâ nesma'u ev na'kılü mâ künnâ fî ashâbissa'îr
فَٱعْتَرَفُوا۟ بِذَنۢبِهِمْ فَسُحْقًا لِّأَصْحَٰبِ ٱلسَّعِيرِ
Fe'terafû bizembihim fesühkan li'ashâbissa'îr
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِٱلْغَيْبِ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ
İnnellezîne yahşevne rabbehüm bilğaybi lehüm mağfiratün ve'ecrun kebîr
وَأَسِرُّوا۟ قَوْلَكُمْ أَوِ ٱجْهَرُوا۟ بِهِۦٓ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ
Ve'esirrû kavleküm evicherû bihî innehû alîmüm bizâtissudûr
أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ ٱللَّطِيفُ ٱلْخَبِيرُ
Elâ ya'lemü men halaka vehüvellatîfülhabîr
هُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ ذَلُولًا فَٱمْشُوا۟ فِى مَنَاكِبِهَا وَكُلُوا۟ مِن رِّزْقِهِۦ وَإِلَيْهِ ٱلنُّشُورُ
Hüvellezî ca'ale lekümül'erda zelûlen femşû fî menâkibihâ vekülû min rizkıhî ve'ileyhinnüşûr
ءَأَمِنتُم مَّن فِى ٱلسَّمَآءِ أَن يَخْسِفَ بِكُمُ ٱلْأَرْضَ فَإِذَا هِىَ تَمُورُ
E'emintüm men fissemâ'i en yahsife bikümül'erda fe'izâ hiye temûr
أَمْ أَمِنتُم مَّن فِى ٱلسَّمَآءِ أَن يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ نَذِيرِ
Em emintüm men fissemâ'i en yürsile aleyküm hâsıben feseta'lemûne keyfe nezîr
وَلَقَدْ كَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ
Velakad kezzebellezîne min kablihim fekeyfe kâne nekîr
أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صَٰٓفَّٰتٍ وَيَقْبِضْنَ مَا يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا ٱلرَّحْمَٰنُ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَىْءٍۭ بَصِيرٌ
Evelem yerav ilattayri fevkahüm sâffâtin veyakbidne mâ yümsikühünne illarrahmânü innehû bikülli şâ'im basîr
أَمَّنْ هَٰذَا ٱلَّذِى هُوَ جُندٌ لَّكُمْ يَنصُرُكُم مِّن دُونِ ٱلرَّحْمَٰنِ إِنِ ٱلْكَٰفِرُونَ إِلَّا فِى غُرُورٍ
Emmen hâzallezî hüve cündün leküm yensuruküm min dûnirrahmâni inilkâfirûne illâ fî ğurûr
أَمَّنْ هَٰذَا ٱلَّذِى يَرْزُقُكُمْ إِنْ أَمْسَكَ رِزْقَهُۥ بَل لَّجُّوا۟ فِى عُتُوٍّ وَنُفُورٍ
Emmen hâzallezî yerzükuküm in emseke rizkahû bel leccû fî utüvvin venüfûr
أَفَمَن يَمْشِى مُكِبًّا عَلَىٰ وَجْهِهِۦٓ أَهْدَىٰٓ أَمَّن يَمْشِى سَوِيًّا عَلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ
Efemen yemşî mükibben alâ vechihî ehdâ emmen yemşî seviyyen alâ sırâtın müstakîm
قُلْ هُوَ ٱلَّذِىٓ أَنشَأَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ ٱلسَّمْعَ وَٱلْأَبْصَٰرَ وَٱلْأَفْـِٔدَةَ قَلِيلًا مَّا تَشْكُرُونَ
Kul hüvellezî enşe'eküm veca'ale lekümüssem'a vel'ebsâra vel'efidete kalîlen mâ teşkürûn
قُلْ هُوَ ٱلَّذِى ذَرَأَكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
Kul hüvellezî zera'eküm fil'erdı ve'ileyhi tühşerûn
وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ
Veyakûlûne metâ hâzalva'dü in küntüm sâdikîn
قُلْ إِنَّمَا ٱلْعِلْمُ عِندَ ٱللَّهِ وَإِنَّمَآ أَنَا۠ نَذِيرٌ مُّبِينٌ
Kul innemal'ilmü indellâhi ve'innemâ ene nezîrun mübîn
فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيٓـَٔتْ وُجُوهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَقِيلَ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تَدَّعُونَ
Felemmâ ra'evhü zülfeten siyât vücûhüllezîne keferû vakîle hâzallezî küntüm bihî tedda'ûn
قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِنْ أَهْلَكَنِىَ ٱللَّهُ وَمَن مَّعِىَ أَوْ رَحِمَنَا فَمَن يُجِيرُ ٱلْكَٰفِرِينَ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ
Kul era'eytüm in ehlekeniyellâhü vemen ma'iye ev rahimenâ femen yücîrulkâfirîne min azâbin elîm
قُلْ هُوَ ٱلرَّحْمَٰنُ ءَامَنَّا بِهِۦ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِى ضَلَٰلٍ مُّبِينٍ
Kul hüverrahmânü âmennâ bihî va'aleyhi tevekkelnâ feseta'lemûne men hüve fî dalâlin mübîn
قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَآؤُكُمْ غَوْرًا فَمَن يَأْتِيكُم بِمَآءٍ مَّعِينٍۭ
Kul era'eytüm in asbeha mâ'üküm ğavran femen ye'tîküm bimâ'in ma'îm
Kalem Suresi (1–52. ayetler)
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
مَآ أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ
Mâ ente bini'meti rabbike bimecnûn
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ
İnne rabbeke hüve a'lemü bimen dalle an sebîlihî vehüve a'lemü bilmühtedîn
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ
İzâ tütlâ aleyhi âyâtünâ kâle esâtîrul'evvelîn
إِنَّا بَلَوْنَٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا۟ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ
İnnâ belevnâhüm kemâ belevnâ ashâbelcenneti iz aksemû leyasrimünnehâ müsbihîn
فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ
Fatâfe aleyhâ tâ'ifün min rabbike vehüm nâ'imûn
أَنِ ٱغْدُوا۟ عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰرِمِينَ
Eniğdû alâ harsiküm in küntüm sârimîn
أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا ٱلْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌ
En lâ yedhulennehalyevme aleyküm miskîn
فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوٓا۟ إِنَّا لَضَآلُّونَ
Felemmâ ra'evhâ kâlû innâ ladâllûn
قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ
Kâle evsatuhüm elem akul leküm levlâ tüsebbihûn
قَالُوا۟ سُبْحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
Kâlû sübhâne rabbinâ innâ künnâ zâlimîn
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَلَٰوَمُونَ
Fe'akbele ba'duhüm alâ ba'dın yetelâvemûn
قَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ
Kâlû yâveylenâ innâ künnâ tâğîn
عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًا مِّنْهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ
Asâ rabbünâ en yübdilenâ hayran minhâ innâ ilâ rabbinâ râğıbûn
كَذَٰلِكَ ٱلْعَذَابُ وَلَعَذَابُ ٱلْـَٔاخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ
Kezâlikel'azâbü vela'azâbülâhırati ekberu lev kânû ya'lemûn
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ
İnne lilmüttakîne inde rabbihim cennâtinna'îm
أَفَنَجْعَلُ ٱلْمُسْلِمِينَ كَٱلْمُجْرِمِينَ
Efenec'alülmüslimîne kelmücrimîn
أَمْ لَكُمْ أَيْمَٰنٌ عَلَيْنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ
Em leküm eymânün aleynâ bâliğatün ilâ yevmilkıyâmeti inne leküm lemâ tehkümûn
أَمْ لَهُمْ شُرَكَآءُ فَلْيَأْتُوا۟ بِشُرَكَآئِهِمْ إِن كَانُوا۟ صَٰدِقِينَ
Em lehüm şürakâ'ü felye'tû bişürakâ'ihim in kânû sâdikîn
يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍ وَيُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ
Yevme yükşefü an sâkın veyüd'avne ilassücûdi felâ yestatî'ûn
خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ وَقَدْ كَانُوا۟ يُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمْ سَٰلِمُونَ
Hâşi'aten ebsâruhüm terhakuhüm zilletün vakad kânû yüd'avne ilassücûdi vehüm sâlimûn
فَذَرْنِى وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ
Fezernî vemen yükezzibü bihâzalhadîsi senestedricühüm min haysü lâ ya'lemûn
أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُونَ
Em teselühüm ecran fehüm min mağramin müskalûn
أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ
Em indehümülğaybü fehüm yektübûn
فَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌ
Fesbir lihukmi rabbike velâ tekün kasâhibilhûti iz nâdâ vehüve mekzûm
لَّوْلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعْمَةٌ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ مَذْمُومٌ
Levlâ en tedârakehû ni'metün min rabbihî lenübize bil'arâ'i vehüve mezmûm
فَٱجْتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
Fectebâhü rabbühû feca'alehû minessâlihîn
وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَٰرِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا۟ ٱلذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجْنُونٌ
Ve'in yekâdüllezîne keferû leyüzlikûneke bi'ebsârihim lemmâ semi'uzzikra veyakûlûne innehû lemecnûn
Hâkka Suresi (1–52. ayetler)
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ
Kezzebet semûdü va'âdüm bilkâri'ah
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ
Fe'emmâ semûdü fe'ühlikû bilttâğıyeh
وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ
Ve'emmâ âdün fe'ühlikû birîhin sarsarin âtiyeh
سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ
Sahharahâ aleyhim seb'a leyâlin vesemâniyete eyyâmin husûmen feteralkavme fîhâ sar'â ke'ennehüm a'câzü nahlin hâviyeh
وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ
Vecâ'e fir'avnü vemen kablehû velmü'tefikâtü bilhâtı'eh
فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً
Fa'asav rasûle rabbihim fe'ahazehüm ahzeten râbiyehâ
إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ
İnnâ lemmâ tağalmâ'ü hamelnâküm filcâriyeh
لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَآ أُذُنٌ وَٰعِيَةٌ
Linec'alehâ leküm tezkiraten veta'iyehâ üzünün vâ'iyeh
فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌ وَٰحِدَةٌ
Fe'izâ nüfiha fissûri nefhatün vâhideh
وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَٰحِدَةً
Vehumiletil'erdu velcibâlü fedükketâ dekketen vâhidehâ
وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ
Venşakkatissemâ'ü fehiye yevme'izin vâhiyeh
وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَٰنِيَةٌ
Velmelekü alâ ercâ'ihâ veyehmilü arşe rabbike fevkahüm yevme'izin semâniyeh
يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ
Yevme'izin tü'radûne lâ tahfâ minküm hâfiyeh
فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَٰبِيَهْ
Fe'emmâ men ûtiye kitâbehû biyemînihî feyakûlü hâ'ümükra'û kitâbiyeh
إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْ
İnnî zanentü ennî mülâkın hisâbiyeh
كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ
Külû veşrabû heniyem bimâ esleftüm fil'eyyâmilhâliyeh
وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَٰبِيَهْ
Ve'emmâ men ûtiye kitâbehû bişimâlihî feyakûlü yâleytenî lem ûte kitâbiyeh
ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَٱسْلُكُوهُ
Sümme fî silsiletin zer'uhâ seb'ûne zirâ'an feslükûh
إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ
İnnehû kâne lâ yü'minü billlâhil'azîm
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ
Vemâ hüve bikavli şâ'irin kalîlen mâ tü'minûn
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ
Velâ bikavli kâhinin kalîlen mâ tezekkerûn
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ
Velev takavvele aleynâ ba'dal'akâvîl
فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَٰجِزِينَ
Femâ minküm min ehadin anhü hâcizîn
وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ
Ve'innehû letezkiratün lilmüttakîn
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ
Ve'innâ lena'lemü enne minküm mükezzibîn
وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ
Ve'innehû lehasratün alalkâfirîn
Meâric Suresi (1–44. ayetler)
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ
Ta'rucülmelâ'iketü velrrûhu ileyhi fî yevmin kâne mikdâruhû hamsîne elfe seneh
يُبَصَّرُونَهُمْ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ
Yübassarûnehüm yeveddülmücrimü lev yeftedî min azâbi yevmi'izim bibenîh
وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنجِيهِ
Vemen fil'erdı cemî'an sümme yüncîh
ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ
Ellezîne hüm alâ salâtihim dâ'imûn
وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ
Vellezîne fî emvâlihim hakkun ma'lûm
وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ
Vellezîne yüsaddikûne biyevmiddîn
وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ
Vellezîne hüm min azâbi rabbihim müşfikûn
وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ
Vellezîne hüm lifürûcihim hâfizûn
إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ
İllâ alâ ezvâcihim ev mâ meleket eymânühüm fe'innehüm ğayru melûmîn
فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ
Femenibtağâ verâ'e zâlike fe'ülâ'ike hümül'âdûn
وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ
Vellezîne hüm li'emânâtihim va'ahdihim râ'ûn
وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ
Vellezîne hüm bişehâdâtihim kâ'imûn
وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ
Vellezîne hüm alâ salâtihim yühâfizûn
فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ
Femâlillezîne keferû kıbeleke mühtı'în
أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ
Eyatma'u küllümri'in minhüm en yüdhale cennete na'îm
كَلَّآ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ
Kellâ innâ halaknâhüm mimmâ ya'lemûn
فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ
Felâ üksimü birabbilmeşârikı velmağâribi innâ lakâdirûn
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ
Alâ en nübeddile hayran minhüm vemâ nehnü bimesbûkîn
فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ
Fezerhüm yahûdû veyel'abû hattâ yülâkû yevmehümüllezî yû'adûn
يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ يُوفِضُونَ
Yevme yahrucûne minel'ecdâsi sirâ'an ke'ennehüm ilâ nüsubin yûfidûn
خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ
Hâşi'aten ebsâruhüm terhakuhüm zilletün zâlikelyevmüllezî kânû yû'adûn
Nûh Suresi (1–28. ayetler)
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
إِنَّآ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦٓ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَكَ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
İnnâ erselnâ nûhan ilâ kavmihî en enzir kavmeke min kabli en ye'tiyehüm azâbün elîm
قَالَ يَٰقَوْمِ إِنِّى لَكُمْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ
Kâle yâkavmi innî leküm nezîrun mübîn
أَنِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ
Eni'büdullâhe vettakûhü ve'atî'ûn
يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍ مُّسَمًّى إِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُ لَوْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ
Yağfir leküm min zünûbiküm veyü'ahhırküm ilâ ecelin müsemmen inne ecelellâhi izâ câ'e lâ yü'ahharu lev küntüm ta'lemûn
قَالَ رَبِّ إِنِّى دَعَوْتُ قَوْمِى لَيْلًا وَنَهَارًا
Kâle rabbi innî da'avtü kavmî leylen venehârâ
فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَآءِىٓ إِلَّا فِرَارًا
Felem yezidhüm dü'â'î illâ firârâ
وَإِنِّى كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوٓا۟ أَصَٰبِعَهُمْ فِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَٱسْتَغْشَوْا۟ ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّوا۟ وَٱسْتَكْبَرُوا۟ ٱسْتِكْبَارًا
Ve'innî küllemâ da'avtühüm litağfira lehüm ca'alû asâbi'ahüm fî âzânihim vestağşev siyâbehüm ve'asarrû vestekberustikbârâ
ثُمَّ إِنِّىٓ أَعْلَنتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَارًا
Sümme innî a'lentü lehüm ve'esrartü lehüm isrârâ
فَقُلْتُ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ إِنَّهُۥ كَانَ غَفَّارًا
Fakultüstağfirû rabbeküm innehû kâne ğaffârâ
وَيُمْدِدْكُم بِأَمْوَٰلٍ وَبَنِينَ وَيَجْعَل لَّكُمْ جَنَّٰتٍ وَيَجْعَل لَّكُمْ أَنْهَٰرًا
Veyümdidküm bi'emvâlin vebenîne veyec'al leküm cennâtin veyec'al leküm enhârâ
مَّا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا
Mâ leküm lâ tercûne lillâhi vakârâ
أَلَمْ تَرَوْا۟ كَيْفَ خَلَقَ ٱللَّهُ سَبْعَ سَمَٰوَٰتٍ طِبَاقًا
Elem terav keyfe halakallâhü seb'a semâvâtin tıbâkâ
وَجَعَلَ ٱلْقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ ٱلشَّمْسَ سِرَاجًا
Veca'alelkamera fîhinne nûran veca'aleşşemse sirâcâ
وَٱللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ نَبَاتًا
Velllâhü embeteküm minel'erdı nebâtâ
ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيهَا وَيُخْرِجُكُمْ إِخْرَاجًا
Sümme yü'îdüküm fîhâ veyühricüküm ihrâcâ
وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ بِسَاطًا
Velllâhü ca'ale lekümül'erda bisâtâ
قَالَ نُوحٌ رَّبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِى وَٱتَّبَعُوا۟ مَن لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهُۥ وَوَلَدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارًا
Kâle nûhun rabbi innehüm asavnî vetteba'û men lem yezidhü mâlühû veveledühû illâ hasârâ
وَقَالُوا۟ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا
Vakâlû lâ tezerunne âliheteküm velâ tezerunne vedden velâ süvâ'an velâ yağûse veya'ûka venesrâ
وَقَدْ أَضَلُّوا۟ كَثِيرًا وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا ضَلَٰلًا
Vakad adallû kesîran velâ tezidizzâlimîne illâ dalâlâ
مِّمَّا خَطِيٓـَٰٔتِهِمْ أُغْرِقُوا۟ فَأُدْخِلُوا۟ نَارًا فَلَمْ يَجِدُوا۟ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَنصَارًا
Mimmâ hatıyâtihim üğrikû fe'üdhılû nâran felem yecidû lehüm min dûnillâhi ensârâ
وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى ٱلْأَرْضِ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ دَيَّارًا
Vakâle nûhun rabbi lâ tezer alal'erdı minelkâfirîne deyyârâ
إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا۟ عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوٓا۟ إِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا
İnneke in tezerhüm yüdıllû ibâdeke velâ yelidû illâ fâciran keffârâ
رَّبِّ ٱغْفِرْ لِى وَلِوَٰلِدَىَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيْتِىَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَٰتِ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارًۢا
Rabbiğfir lî velivâlideyye velimen dahale beytiye mü'minen velilmü'minîne velmü'minâti velâ tezidizzâlimîne illâ tebârâ
Cin Suresi (1–28. ayetler)
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
قُلْ أُوحِىَ إِلَىَّ أَنَّهُ ٱسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ ٱلْجِنِّ فَقَالُوٓا۟ إِنَّا سَمِعْنَا قُرْءَانًا عَجَبًا
Kul ûhiye ileyye ennehüstema'a neferun minelcinni fakâlû innâ semi'nâ kur'ânen acebâ
يَهْدِىٓ إِلَى ٱلرُّشْدِ فَـَٔامَنَّا بِهِۦ وَلَن نُّشْرِكَ بِرَبِّنَآ أَحَدًا
Yehdî ilarruşdi fâmennâ bihî velen nüşrike birabbinâ ehadâ
وَأَنَّهُۥ تَعَٰلَىٰ جَدُّ رَبِّنَا مَا ٱتَّخَذَ صَٰحِبَةً وَلَا وَلَدًا
Ve'ennehû ta'âlâ ceddü rabbinâ mattahaze sâhibeten velâ veledâ
وَأَنَّهُۥ كَانَ يَقُولُ سَفِيهُنَا عَلَى ٱللَّهِ شَطَطًا
Ve'ennehû kâne yakûlü sefîhünâ alallâhi şatatâ
وَأَنَّا ظَنَنَّآ أَن لَّن تَقُولَ ٱلْإِنسُ وَٱلْجِنُّ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا
Ve'ennâ zanennâ en len takûlel'insü velcinnü alallâhi kezibâ
وَأَنَّهُۥ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ ٱلْإِنسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالٍ مِّنَ ٱلْجِنِّ فَزَادُوهُمْ رَهَقًا
Ve'ennehû kâne ricâlün minel'insi ya'ûzûne biricâlin minelcinni fezâdûhüm rahakâ
وَأَنَّهُمْ ظَنُّوا۟ كَمَا ظَنَنتُمْ أَن لَّن يَبْعَثَ ٱللَّهُ أَحَدًا
Ve'ennehüm zannû kemâ zanentüm en len yeb'asellâhü ehadâ
وَأَنَّا لَمَسْنَا ٱلسَّمَآءَ فَوَجَدْنَٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيدًا وَشُهُبًا
Ve'ennâ lemesnassemâ'e fevecednâhâ müli'et harasen şedîden veşühübâ
وَأَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَٰعِدَ لِلسَّمْعِ فَمَن يَسْتَمِعِ ٱلْـَٔانَ يَجِدْ لَهُۥ شِهَابًا رَّصَدًا
Ve'ennâ künnâ nak'udü minhâ makâ'ide lissem'i femen yestemi'ilâne yecid lehû şihâben rasadâ
وَأَنَّا لَا نَدْرِىٓ أَشَرٌّ أُرِيدَ بِمَن فِى ٱلْأَرْضِ أَمْ أَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًا
Ve'ennâ lâ nedrî eşerrun ürîde bimen fil'erdı em erâde bihim rabbühüm raşedâ
وَأَنَّا مِنَّا ٱلصَّٰلِحُونَ وَمِنَّا دُونَ ذَٰلِكَ كُنَّا طَرَآئِقَ قِدَدًا
Ve'ennâ minnassâlihûne veminnâ dûne zâlike künnâ tarâ'ika kıdedâ
وَأَنَّا ظَنَنَّآ أَن لَّن نُّعْجِزَ ٱللَّهَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَن نُّعْجِزَهُۥ هَرَبًا
Ve'ennâ zanennâ en len nü'cizellâhe fil'erdı velen nü'cizehû herabâ
وَأَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا ٱلْهُدَىٰٓ ءَامَنَّا بِهِۦ فَمَن يُؤْمِنۢ بِرَبِّهِۦ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَلَا رَهَقًا
Ve'ennâ lemmâ semi'nalhüdâ âmennâ bihî femen yü'mim birabbihî felâ yahâfü bahsen velâ rahakâ
وَأَنَّا مِنَّا ٱلْمُسْلِمُونَ وَمِنَّا ٱلْقَٰسِطُونَ فَمَنْ أَسْلَمَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ تَحَرَّوْا۟ رَشَدًا
Ve'ennâ minnalmüslimûne veminnalkâsitûne femen esleme fe'ülâ'ike teharrav raşedâ
وَأَمَّا ٱلْقَٰسِطُونَ فَكَانُوا۟ لِجَهَنَّمَ حَطَبًا
Ve'emmalkâsitûne fekânû licehenneme hatabâ
وَأَلَّوِ ٱسْتَقَٰمُوا۟ عَلَى ٱلطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَٰهُم مَّآءً غَدَقًا
Ve'ellevistakâmû alattarîkati le'eskaynâhüm mâ'en ğadakâ
لِّنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَمَن يُعْرِضْ عَن ذِكْرِ رَبِّهِۦ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًا
Lineftinehüm fîhi vemen yü'rid an zikri rabbihî yeslükhü azâben sa'adâ
وَأَنَّ ٱلْمَسَٰجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا۟ مَعَ ٱللَّهِ أَحَدًا
Ve'ennelmesâcide lillâhi felâ ted'û ma'allâhi ehadâ
وَأَنَّهُۥ لَمَّا قَامَ عَبْدُ ٱللَّهِ يَدْعُوهُ كَادُوا۟ يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَدًا
Ve'ennehû lemmâ kâme abdüllâhi yed'ûhü kâdû yekûnûne aleyhi libedâ
قُلْ إِنَّمَآ أَدْعُوا۟ رَبِّى وَلَآ أُشْرِكُ بِهِۦٓ أَحَدًا
Kul innemâ ed'û rabbî velâ üşrikü bihî ehadâ
قُلْ إِنِّى لَآ أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا رَشَدًا
Kul innî lâ emlikü leküm darran velâ raşedâ
قُلْ إِنِّى لَن يُجِيرَنِى مِنَ ٱللَّهِ أَحَدٌ وَلَنْ أَجِدَ مِن دُونِهِۦ مُلْتَحَدًا
Kul innî len yücîranî minellâhi ehadün velen ecide min dûnihî mültehadâ
إِلَّا بَلَٰغًا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِسَٰلَٰتِهِۦ وَمَن يَعْصِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَإِنَّ لَهُۥ نَارَ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًا
İllâ belâğan minellâhi verisâlâtihî vemen ya'sıllâhe verasûlehû fe'inne lehû nâra cehenneme hâlidîne fîhâ ebedâ
حَتَّىٰٓ إِذَا رَأَوْا۟ مَا يُوعَدُونَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ نَاصِرًا وَأَقَلُّ عَدَدًا
Hattâ izâ ra'ev mâ yû'adûne feseya'lemûne men ad'afü nâsıran ve'akallü adedâ
قُلْ إِنْ أَدْرِىٓ أَقَرِيبٌ مَّا تُوعَدُونَ أَمْ يَجْعَلُ لَهُۥ رَبِّىٓ أَمَدًا
Kul in edrî akarîbün mâ tû'adûne em yec'alü lehû rabbî emedâ
عَٰلِمُ ٱلْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَىٰ غَيْبِهِۦٓ أَحَدًا
Âlimülğaybi felâ yüzhiru alâ ğaybihî ehadâ
إِلَّا مَنِ ٱرْتَضَىٰ مِن رَّسُولٍ فَإِنَّهُۥ يَسْلُكُ مِنۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِۦ رَصَدًا
İllâ menirtadâ min rasûlin fe'innehû yeslükü mim beyni yedeyhi vemin halfihî rasadâ
لِّيَعْلَمَ أَن قَدْ أَبْلَغُوا۟ رِسَٰلَٰتِ رَبِّهِمْ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَأَحْصَىٰ كُلَّ شَىْءٍ عَدَدًۢا
Liya'leme en kad eblağû risâlâti rabbihim ve'ehâta bimâ ledeyhim ve'ehsâ külle şâ'in adedâ
Müzzemmil Suresi (1–20. ayetler)
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ ٱلْقُرْءَانَ تَرْتِيلًا
Ev zid aleyhi verattililkur'âne tertîlâ
إِنَّا سَنُلْقِى عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلًا
İnnâ senülkî aleyke kavlen sakîlâ
إِنَّ نَاشِئَةَ ٱلَّيْلِ هِىَ أَشَدُّ وَطْـًٔا وَأَقْوَمُ قِيلًا
İnne nâşi'etelleyli hiye eşeddü vatan ve'akvemü kîlâ
إِنَّ لَكَ فِى ٱلنَّهَارِ سَبْحًا طَوِيلًا
İnne leke finnehâri sebhan tavîlâ
وَٱذْكُرِ ٱسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا
Vezkürisme rabbike vetebettel ileyhi tebtîlâ
رَّبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ فَٱتَّخِذْهُ وَكِيلًا
Rabbülmeşrikı velmağribi lâ ilâhe illâ hüve fettahızhü vekîlâ
وَٱصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَٱهْجُرْهُمْ هَجْرًا جَمِيلًا
Vesbir alâ mâ yakûlûne vehcürhüm hecran cemîlâ
وَذَرْنِى وَٱلْمُكَذِّبِينَ أُو۟لِى ٱلنَّعْمَةِ وَمَهِّلْهُمْ قَلِيلًا
Vezernî velmükezzibîne ülinna'meti vemehhilhüm kalîlâ
وَطَعَامًا ذَا غُصَّةٍ وَعَذَابًا أَلِيمًا
Vata'âmen zâ ğussatin va'azâben elîmâ
يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ وَكَانَتِ ٱلْجِبَالُ كَثِيبًا مَّهِيلًا
Yevme tercüfül'erdu velcibâlü vekânetilcibâlü kesîben mehîlâ
إِنَّآ أَرْسَلْنَآ إِلَيْكُمْ رَسُولًا شَٰهِدًا عَلَيْكُمْ كَمَآ أَرْسَلْنَآ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ رَسُولًا
İnnâ erselnâ ileyküm rasûlen şâhiden aleyküm kemâ erselnâ ilâ fir'avne rasûlâ
فَعَصَىٰ فِرْعَوْنُ ٱلرَّسُولَ فَأَخَذْنَٰهُ أَخْذًا وَبِيلًا
Fa'asâ fir'avnürrasûle fe'ahaznâhü ahzen vebîlâ
فَكَيْفَ تَتَّقُونَ إِن كَفَرْتُمْ يَوْمًا يَجْعَلُ ٱلْوِلْدَٰنَ شِيبًا
Fekeyfe tettakûne in kefertüm yevmen yec'alülvildâne şîbâ
ٱلسَّمَآءُ مُنفَطِرٌۢ بِهِۦ كَانَ وَعْدُهُۥ مَفْعُولًا
Essemâ'ü münfatırum bihî kâne va'dühû mef'ûlâ
إِنَّ هَٰذِهِۦ تَذْكِرَةٌ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلًا
İnne hâzihî tezkiratün femen şâ'ettahaze ilâ rabbihî sebîlâ
إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنَىٰ مِن ثُلُثَىِ ٱلَّيْلِ وَنِصْفَهُۥ وَثُلُثَهُۥ وَطَآئِفَةٌ مِّنَ ٱلَّذِينَ مَعَكَ وَٱللَّهُ يُقَدِّرُ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ عَلِمَ أَن لَّن تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ فَٱقْرَءُوا۟ مَا تَيَسَّرَ مِنَ ٱلْقُرْءَانِ عَلِمَ أَن سَيَكُونُ مِنكُم مَّرْضَىٰ وَءَاخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِى ٱلْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِن فَضْلِ ٱللَّهِ وَءَاخَرُونَ يُقَٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ فَٱقْرَءُوا۟ مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَقْرِضُوا۟ ٱللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا وَمَا تُقَدِّمُوا۟ لِأَنفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِندَ ٱللَّهِ هُوَ خَيْرًا وَأَعْظَمَ أَجْرًا وَٱسْتَغْفِرُوا۟ ٱللَّهَ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌۢ
İnne rabbeke ya'lemü enneke takûmü ednâ min sülüseyilleyli venisfehû vesülüsehû vatâ'ifetün minellezîne ma'ake velllâhü yükaddirulleyle velnnehâra alime en len tühsûhü fetâbe aleyküm fekra'û mâ teyessera minelkur'âni alime en seyekûnü minküm merdâ ve'âharûne yadribûne fil'erdı yebtağûne min fadlillâhi ve'âharûne yükâtilûne fî sebîlillâhi fekra'û mâ teyessera minhü ve'akîmussalevâte ve'âtuzzekevâte ve'akridullâhe kardan hasenen vemâ tükaddimû li'enfüsiküm min hayrin tecidûhü indellâhi hüve hayran ve'a'zame ecran vestağfirullâhe innellâhe ğafûrun rahîm
Müddessir Suresi (1–56. ayetler)
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
كَلَّآ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔايَٰتِنَا عَنِيدًا
Kellâ innehû kâne lâyâtinâ anîdâ
فَقَالَ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ
Fakâle in hâzâ illâ sihrun yü'ser
وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةً وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَٰنًا وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَٱلْكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًا كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ
Vemâ ca'alnâ ashâbennâri illâ melâ'iketen vemâ ca'alnâ iddetehüm illâ fitneten lillezîne keferû liyesteykınellezîne ûtulkitâbe veyezdâdellezîne âmenû îmânen velâ yertâbellezîne ûtulkitâbe velmü'minûne veliyakûlellezîne fî kulûbihim meradun velkâfirûne mâzâ erâdellâhü bihâzâ meselen kezâlike yüdıllüllâhü men yeşâ'ü veyehdî men yeşâ'ü vemâ ya'lemü cünûde rabbike illâ hüve vemâ hiye illâ zikrâ lilbeşer
لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ
Limen şâ'e minküm en yetakaddeme ev yete'ahhar
فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ
Femâ tenfa'uhüm şefâ'atüşşâfi'în
فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ
Femâ lehüm anittezkirati mü'ridîn
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً
Bel yürîdü küllümri'in minhüm en yü'tâ suhufen müneşşerahâ
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ
Vemâ yezkürûne illâ en yeşâ'Allâhü hüve ehlüttakvâ ve'ehlülmağfirah
Kıyâme Suresi (1–40. ayetler)
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ
Eyehsebül'insânü ellen necma'a izâmehû
بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ
Belâ kâdirîne alâ en nüsevviye benânehû
بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ
Bel yürîdül'insânü liyefcüra emâmehû
يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ
Yakûlül'insânü yevme'izin eynelmeferr
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ
İlâ rabbike yevme'izinilmüstakarr
يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
Yünebbe'ül'insânü yevme'izim bimâ kaddeme ve'ahhar
بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌ
Belil'insânü alâ nefsihî basîrah
لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ
Lâ tüharrik bihî lisâneke lita'cele bihî
فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ
Fe'izâ kara'nâhü fettebi' kur'ânehû
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ
Sümme zehebe ilâ ehlihî yetemattâ
أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى
Eyehsebül'insânü en yütrake südâ
أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِىٍّ يُمْنَىٰ
Elem yekü nütfeten min meniyyin yümnâ
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ
Sümme kâne alakaten fahalaka fesevvâ
فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ
Feca'ale minhüzzevceynizzekera vel'ünsâ
أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْـِۧىَ ٱلْمَوْتَىٰ
Eleyse zâlike bikâdirin alâ en yühîyelmevtâ
İnsân Suresi (1–31. ayetler)
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
هَلْ أَتَىٰ عَلَى ٱلْإِنسَٰنِ حِينٌ مِّنَ ٱلدَّهْرِ لَمْ يَكُن شَيْـًٔا مَّذْكُورًا
Hel etâ alal'insâni hînün mineddehri lem yekün şeyen mezkûrâ
إِنَّا خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ مِن نُّطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَّبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَٰهُ سَمِيعًۢا بَصِيرًا
İnnâ halaknal'insâne min nütfetin emşâcin nebtelîhi feca'alnâhü semî'am basîrâ
إِنَّا هَدَيْنَٰهُ ٱلسَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا
İnnâ hedeynâhüssebîle immâ şâkiran ve'immâ kefûrâ
إِنَّآ أَعْتَدْنَا لِلْكَٰفِرِينَ سَلَٰسِلَا۟ وَأَغْلَٰلًا وَسَعِيرًا
İnnâ a'tednâ lilkâfirîne selâsile ve'ağlâlen vesa'îrâ
إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِن كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا
İnnel'ebrâra yeşrabûne min ke'sin kâne mizâcühâ kâfûrâ
عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ ٱللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا
Aynen yeşrabü bihâ ibâdüllâhi yüfeccirûnehâ tefcîrâ
يُوفُونَ بِٱلنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُۥ مُسْتَطِيرًا
Yûfûne bilnnezri veyahâfûne yevmen kâne şerruhû müstatîrâ
وَيُطْعِمُونَ ٱلطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا
Veyüt'imûnetta'âme alâ hubbihî miskînen veyetîmen ve'esîrâ
إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ ٱللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَآءً وَلَا شُكُورًا
İnnemâ nüt'imüküm livechillâhi lâ nürîdü minküm cezâ'en velâ şükûrâ
إِنَّا نَخَافُ مِن رَّبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا
İnnâ nahâfü min rabbinâ yevmen abûsen kamtarîrâ
فَوَقَىٰهُمُ ٱللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمِ وَلَقَّىٰهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا
Fevakâhümüllâhü şerra zâlikelyevmi velakkâhüm nadraten vesürûrâ
وَجَزَىٰهُم بِمَا صَبَرُوا۟ جَنَّةً وَحَرِيرًا
Vecezâhüm bimâ saberû cenneten veharîrâ
مُّتَّكِـِٔينَ فِيهَا عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا
Müttekîne fîhâ alal'erâ'iki lâ yeravne fîhâ şemsen velâ zemherîrâ
وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَٰلُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا
Vedâniyeten aleyhim zılâlühâ vezüllilet kutûfühâ tezlîlâ
وَيُطَافُ عَلَيْهِم بِـَٔانِيَةٍ مِّن فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا۠
Veyütâfü aleyhim bâniyetin min fiddatin ve'ekvâbin kânet kavârîr
قَوَارِيرَا۟ مِن فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا
Kavârîra min fiddatin kadderûhâ takdîrâ
وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا
Veyüskavne fîhâ ke'sen kâne mizâcühâ zencebîlâ
وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَّنثُورًا
Veyatûfü aleyhim vildânün mühalledûne izâ ra'eytehüm hasibtehüm lü'lü'en mensûrâ
وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا
Ve'izâ ra'eyte semme ra'eyte na'îmen vemülken kebîrâ
عَٰلِيَهُمْ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوٓا۟ أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٍ وَسَقَىٰهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا
Âliyehüm siyâbü sündüsin hudrun ve'istebrakun vehullû esâvira min fiddatin vesakâhüm rabbühüm şerâben tahûrâ
إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَآءً وَكَانَ سَعْيُكُم مَّشْكُورًا
İnne hâzâ kâne leküm cezâ'en vekâne sa'yüküm meşkûrâ
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ ٱلْقُرْءَانَ تَنزِيلًا
İnnâ nehnü nezzelnâ aleykelkur'âne tenzîlâ
فَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ ءَاثِمًا أَوْ كَفُورًا
Fesbir lihukmi rabbike velâ tütı' minhüm âsimen ev kefûrâ
وَٱذْكُرِ ٱسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلًا
Vezkürisme rabbike bükraten ve'asîlâ
وَمِنَ ٱلَّيْلِ فَٱسْجُدْ لَهُۥ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا
Veminelleyli fescüd lehû vesebbihhü leylen tavîlâ
إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ يُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَآءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيلًا
İnne hâ'ülâ'i yühibbûnel'âcilete veyezerûne verâ'ehüm yevmen sakîlâ
نَّحْنُ خَلَقْنَٰهُمْ وَشَدَدْنَآ أَسْرَهُمْ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَآ أَمْثَٰلَهُمْ تَبْدِيلًا
Nehnü halaknâhüm veşedednâ esrahüm ve'izâ şi'nâ beddelnâ emsâlehüm tebdîlâ
إِنَّ هَٰذِهِۦ تَذْكِرَةٌ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلًا
İnne hâzihî tezkiratün femen şâ'ettahaze ilâ rabbihî sebîlâ
وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا
Vemâ teşâ'ûne illâ en yeşâ'Allâhü innellâhe kâne alîmen hakîmâ
يُدْخِلُ مَن يَشَآءُ فِى رَحْمَتِهِۦ وَٱلظَّٰلِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًۢا
Yüdhılü men yeşâ'ü fî rahmetihî velzzâlimîne a'adde lehüm azâben elîmâ
Mürselât Suresi (1–50. ayetler)
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَٰسِىَ شَٰمِخَٰتٍ وَأَسْقَيْنَٰكُم مَّآءً فُرَاتًا
Veca'alnâ fîhâ ravâsiye şâmihâtin ve'eskaynâküm mâ'en fürâtâ
ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
İntalikû ilâ mâ küntüm bihî tükezzibûn
ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ ظِلٍّ ذِى ثَلَٰثِ شُعَبٍ
İntalikû ilâ zıllin zî selâsi şü'ab
لَّا ظَلِيلٍ وَلَا يُغْنِى مِنَ ٱللَّهَبِ
Lâ zalîlin velâ yüğnî minellâheb
هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ جَمَعْنَٰكُمْ وَٱلْأَوَّلِينَ
Hâzâ yevmülfasli cema'nâküm vel'evvelîn
إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى ظِلَٰلٍ وَعُيُونٍ
İnnelmüttakîne fî zılâlin va'uyûn
كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
Külû veşrabû heniyem bimâ küntüm ta'melûn
كُلُوا۟ وَتَمَتَّعُوا۟ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجْرِمُونَ
Külû vetemetta'û kalîlen inneküm mücrimûn
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرْكَعُوا۟ لَا يَرْكَعُونَ
Ve'izâ kîle lehümürka'û lâ yerka'ûn
فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَهُۥ يُؤْمِنُونَ
Febi'eyyi hadîsim ba'dehû yü'minûn
Sık sorulanlar
29. cüz hangi ayetle başlar?
Mülk Suresi 1. ayetle başlar.
29. cüz hangi ayetle biter?
Mürselât Suresi 50. ayetle biter.
29. cüzde hangi sureler var?
Mülk (1–30), Kalem (1–52), Hâkka (1–52), Meâric (1–44), Nûh (1–28), Cin (1–28), Müzzemmil (1–20), Müddessir (1–56), Kıyâme (1–40), İnsân (1–31), Mürselât (1–50).
Kaynaklar
- Tanzil Project — Kur'an metni ve cüz sınırları — CC BY 3.0, metin değiştirilmeden
- Okunuş: Arapça metinden otomatik çeviriyazı